18/12/2010

Kinderpornozaak Zandvoort: Strafrechterlijk onderzoek naar pedofilievereniging Martijn

JohanHendrikRichardvanOlffen.jpgNederlandse kamerleden willen strafrechterlijk onderzoek naar pedofilievereniging Martijn, omwille van pedozaak in Amsterdam. Link met de Zandvoort-zaak en het Temse-Madeira-dossier onvermijdelijk.

De nederlandse kamerleden eisen een onderzoek naar de pedofielenvereniging Martijn in Nederland omwille van haar contacten met de babysitter die zich schuldig maakte aan misbruik van tientallen peuters en baby's.

Martijn staat rechtstreeks in verband met de ophefmakende kinderpornozaak Zandvoort en ook met het Temse-Madeira dossier en nog andere grote pedo-zaken waaronder Coral en Cathedral in Frankrijk.

Martijn kwam immers voor op een lijst met tal van belangrijke personen en organisaties, die in beslag genomen werd gedurende een huiszoeking bij de belg Norbert de Rijck in Temse. Deze werd uitgevoerd door de Rijkswacht van Beveren in België, in opdracht van de Onderzoeksrechter uit Dendermonde. In het proces-verbaal vermeldde de Rijkswacht aan de Onderzoeksrechter dat de gevonden lijst 'niet belangrijk' was. Dus werd er geen onderzoek naar kindermisbruiken gevoerd.

De Werkgroep Morkhoven die de lijst wél onderzocht, ontdekte de pedozaak Temse-Madeira.

 

Marcel Vervloesem van de vzw Werkgroep Morkhoven diepte het gevonden spoor verder uit, wat resulteerde in het oprollen van het netwerk Temse-Madeira, waarin personen uit België, Nederland, Portugal en Engeland betrokken bleken te zijn. Er volgden tal van arrestaties. Bij de processen die volgden, werden de daders veroordeeld.

 

Het onderzoek brachten Vervloesem en de Werkgroep Morkhoven in 1998, op het spoor van de nu bekende Zandvoort-zaak. Morkhoven-onderzoeker Vervloesem vond opnieuw een verband met de Nederlandse pedofielenvereniging Martijn. Zo bleken een reeks van kinderpornobeelden uit het Zandvoort-dossier identiek te zijn aan foto's die in het tijdschrift van Martijn afgedrukt stonden. Vervolgens bleek dat deze kinderpornografische beelden gedeeltelijk door een zekere J.M. Villaume in Frankrijk waren gemaakt, die op zijn beurt zowel betrokken was bij het pedofilie-schandaal Cathedral als het daarmee verbonden grote pedofilie-schandaal Coral in Frankrijk. Tussen de fotografische opnamen was ook de fotogalerij van Harry Turné uit Duitsland te vinden die pedofiliefoto's onder de naam 'Pojkart' publiceerde. In de tijdschriften van Martijn stonden ook advertenties die betrekking hadden tot een pedo-zaak in het Belgische Berlaar waarin tal van jongeren werden misbruikt, 'Palestra' genaamd.  Heel wat foto's in deze zaak verschenen in het tijdschrift van Martijn.

 

Al  deze gegevens  met de desbetreffende bewijzen werden eertijds door Vervloesem aan de Bijzondere Opsporingsbrigade van de Rijkswacht in Geel, met name aan Adjudant Frans Tops, overgedragen. Maar de Turnhoutse Justitie deed niets met het materiaal.  De opgespoorde foto's werden zelfs gebruikt om de vinder ervan, Marcel Vervloesem, te kunnen vervolgen voor het 'bezit van kinderporno' zodat de kinderpornozaak Zandvoort kon worden dichtgedekt.


Vervloesem had hetzelfde bewijsmateriaal ook overgemaakt aan de Gerechtelijke Politie van Parijs, die in opdracht van de Parijse onderzoeksrechter Ringot met een rogatoire commissie naar Nederland en naar de Bijzondere Opsporingsbrigade van Geel was gekomen.

 

In de zaak Zandvoort kwamen eveneens beelden voor van baby's en peuters terwijl ze misbruikt werden. Het nederlandse televisieprogramma Nova maakte destijds een schokkende uitzending over  de Zandvoort-zaak waarbij ook een aantal beelden van gefolterde en misbruikte kleuters te zien waren.

 

Het voornoemde bewijsmateriaal bevindt zich nog steeds in het strafdossier van Marcel Vervloesem, onder het mom dat er tegen Vervloesem ook een onderzoek werd gevoerd voor 'het in het bezit hebben van kinderporno'.  

 

Na het 10 jaren durende media-proces waarbij men hem voortdurend een 'zelfverklaarde pedofielenjager' en 'kinderverkrachter' noemde, werd de Morkhovense onderzoeker opgesloten. Op die manier werd het netwerk Zandvoort dichtgedekt en de kindermisbruikers en kinderpornoproducenten konden ongestoord verder hun gang gaan.

 

Marcel Vervloesem kreeg reeds vanaf 2006 door de Justitie van Turnhout, een spreekverbod met de pers opgelegd.

Na twee jaar gefolterd te zijn in de gevangenissen van Turnhout en Brugge, werd hij enkele maanden geleden in voorlopige vrijheid gesteld op voorwaarde dat hij geen contact zou opnemen met de pers en met verenigingen die zich bezig houden met het opsporen en met de bestrijding van kinderpornonetwerken.

Vervloesem mag ook geen onderzoek meer voeren, noch het land verlaten om op internationale congressen over zijn onderzoek aangaande de internationale kinderpornonetwerken te spreken.

(Enkele jaren geleden wisten een aantal politici te verhinderen dat hij in de Belgische senaat over de kinderpornozaak Zandvoort kwam spreken)

 

Dat is een goede zaak voor de kindermisbruikers die zopas in Nederland wegens het misbruiken van peuters en het maken en verspreiden van kinderporno werden aangehouden.

 

Het is ook een goede zaak voor de pedofielenvereniging Martijn die niets hoeft te vrezen omdat al het onderzoeksmateriaal van Vervloesem, met de stilzwijgende goedkeuring van de Belgische justitieminister Stefaan De Clerck, in de kelders van de Belgische gerechtshoven is opgeborgen. Het is zelfs mogelijk dat al dit onderzoeksmateriaal, zoals met de cd-roms Zandvoort gebeurde, spoorloos verdween.