30/06/2007

Actie Egmontpaleis: Open brief aan Anja


Actie Egmontpaleis: Open brief aan Anja


Egmont


Brussel, 26.11.2006


Hartelijk dank voor je antwoord Anja.

Heb intussen gemerkt dat ik wat aandachtiger de beginpagina van je website had moeten bekijken waarin het ontstaan en de doelstelling van je groep reeds grotendeels beschreven staat.

De oprichting van je stichting is in ieder geval een prachtig initiatief en het is spijtig dat niet iederéén een beetje verder denkt dan zijn neus lang is.

Als men met institutionele problemen te maken krijgt, mag men er zeker van zijn dat men met zijn problemen niet alleen staat. De meeste mensen blijven zich echter blindstaren op hun eigen probleem terwijl er voldoende mensen zijn die juist hetzelfde hebben meegemaakt en waarmee zij kunnen samenwerken.

Dat je met mensen te maken kreeg die minder eerbare bedoelingen hadden, verbaast mij niet. Uit persoonlijke ervaring weet ik dat openbare instanties ook zeer gevoelig zijn voor kritiek en soms alle middelen gebruiken om een vereniging waarin actievoerders en burgers-slachtoffers samenwerken, ongeloofwaardig te maken.
Het verbaast mij dan ook niet dat bepaalde overheidsinstanties je hebben gevraagd om al je gegevens van het Internet te halen. We hebben meer dan eens hetzelfde meegemaakt.
Vorig jaar was er zelfs een kamerlid van één van de regeringspartijen die via de lokale radio en televisie opriep om onze website 'met wettelijke middelen van het Internet te halen' terwijl ik dacht dat er in een rechtsstaat een grondwettelijke scheiding der machten bestaat.
De manier waarop men reageert, bewijst in ieder geval dat je goed zit met je acties en dat de overheid zeer verveeld zit met wat je groep doet.
Hou dus rekening met eventuele pesterijen waardoor het soms onmogelijk kan zijn om een bericht op je MSN-groep te publiceren...

Zoals je zegt, is de problematiek waarrond je met je vereniging werkt universeel en houden de problemen in verband met jeugdrecht niet op aan de landsgrenzen.

Wij werken met onze groep en met de Stichting Prinses de Croÿ ondermeer rond kinderen die door één van de ouders naar het buitenland ontvoerd werden. Ook dat is een internationaal probleem waarin zowel de nationale regeringen als de Europese Gemeenschap ernstig te kort schieten. De Conventie van Den Haag inzake ouderontvoeringen werd bijvoorbeeld door alle Europese landen ondertekend maar toch weet men geen oplossing te vinden als er een kind vanuit België of Nederland naar Duitsland wordt ontvoerd. Nationale belangen blijken nog altijd te primeren op Europese kinderrechten als puntje bij paaltje komt.

Vorig jaar waren we met enkele ouders van ontvoerde kinderen nog te gast bij Edward McMillan-Scott, ondervoorzitter van het Europees Parlement, die maar liefst drie advocatenbureau's had gecontacteerd om op Europees gebied rond de problematiek der internationale kinderontvoering te werken. De franse televisiezender ARTE was ter plaatse maar merkwaardig genoeg was er tot nogtoe over deze gebeurtenis geen woord in de pers weer te vinden. Zelfs nadat we een 3-talige perstekst terzake hadden verspreid, kwam er geen reactie.

De vertegenwoordigers van 'SOS Rapts Parentaux', Prinses Jacqueline de Croÿ en ikzelf waren inzake de problematiek der internationale kinderontvoering vorig jaar ook te gast in de Belgische Senaat.
Normaal gezien zou er onder leiding van senaatsvoorzitter A.M. Lizin die de ontmoetingsdag met de parlementsleden van de verschillende politieke partijen organiseerde, een werkgroep rond deze kwestie worden opgericht.
We zouden 'na de verkiezingen van 8.10.2006' uitgenodigd worden voor een volgende ontmoetingsdag maar de parlementaire vacantie duurt blijkbaar langer dan was voorzien.

met vriendelijke groet,

Jan

Jan Boeykens
Voorzitter Werkgroep Morkhoven


Foto: 29.3.2006 - SOS Rapts Parentaux/SOS Ouderontvoering - Actie voor het Egmontpaleis te Brussel

20:27 Écrit par Jacques dans Général | Lien permanent | Commentaires (2) |  Facebook |

Commentaires

Egmontpaleis: Ouders ontvoerde kinderen ketenen zich vast Ouders ontvoerde kinderen ketenen zich vast aan Egmontpaleis

Een tiental ouders van kinderen, die door de andere ouder uit België ontvoerd werden, heeft zich woensdag laten vastketenen aan de afsluiting van het Brusselse Egmontpaleis. Daar vindt de vierde vergadering van de werkgroepen inzake de materie plaats. Met hun actie protesteerden ze tegen de "maskerade die door het ministerie van Buitenlandse Zaken wordt opgevoerd". De betrokken ouders betreuren dat ze niet zijn opgenomen in de psychosociale en gerechtelijke werkgroepen die een oplossing zoeken voor de problematiek van ouderontvoeringen. Ze worden naar verluidt "opgesloten in een werkgroep ouders", die niet geraadpleegd wordt en die "op geen enkele manier ingelicht wordt over eventuele vorderingen".

De leden van "SOS Kinderen die door een ouder ontvoerd worden" willen met hun actie van woensdag bekomen dat de wetten in verband met kinderontvoeringen toegepast worden. Ze eisen ook dat er rekening met hen wordt gehouden en dat ze "op een volwaardige manier in alle werkgroepen kunnen zetelen". Op de Federale Overheidsdiensten (FOD) Justitie en Buitenlandse Zaken klonk het dat de participatie van de ouders in de werkgroepen werd vastgelegd tijdens de vorige vergadering in december van vorig jaar. Sindsdien hebben de ouders van de vereniging naar verluidt geen contact meer gezocht met de betrokken instanties. De FOD's onderstrepen nog dat er "substantiële vooruitgang is geboekt". Sultana Kouhmane, voorzitster van de vereniging, gaat daar niet mee akkoord. "Onze kinderen zijn nog altijd niet terug en er komen steeds nieuwe gevallen bij", zegt ze.

29 maart 2006 (bron: Belga)

Écrit par : Esmalda | 01/07/2007

Répondre à ce commentaire

SOS bambini - rapts parentaux: Ministre Louis Michel Le Vice-Premier Ministre et Ministre des Affaires étrangères Louis Michel dément formellement l'information du quotidien Het Laatste Nieuws d'aujourd'hui selon laquelle il délaisserait les dossiers concernant des enfants victimes de rapts parentaux. L'association SOS Rapt Parentaux, avec qui il existe une longue et bonne coopération, nie aussi les propos qui lui sont attribués dans l'article en question.

Ainsi, un cas particulièrement délicat et qui durait depuis déjà 4 années devrait connaître un dénouement heureux dans les jours qui viennent. A la demande de la maman concernée, les détails de ce dossier ne seront pas rendus publics. Cette manière de procéder, dans laquelle la discrétion nécessaire est prise en compte dans l'intérêt du parent et de l'enfant, constitue au demeurant une pratique habituelle.

Si ce dossier devait connaître - comme beaucoup d'autres - une issue positive, ce sera grâce au suivi journalier de ces affaires délicates par le Ministre et par son administration. Cette administration a au demeurant justement vu son service "rapts parentaux" être sensiblement renforcé sur initiative du Ministre Michel. Le Ministre Michel n'hésite d'ailleurs jamais à placer des dossiers individuels épineux en haut de l'agenda lors des entretiens biltatéraux qu'il peut avoir avec des collègues d'autres pays.

Parmi les résultats concrets qui ont été obtenus ces derniers mois, on pourra notamment citer la venue du Maroc en Belgique de Sajida, le retour d'Iran de Yasmine et Sarah, le séjour en Belgique de David depuis le Pakistan, les retrouvailles de Aide et Vetton avec leur maman à Pristina puis en Belgique, la visite que Mani a pu recevoir de sa maman à Téhéran il y a quelques jours, la présence en Belgique pour l'instant de Philippe, Emmanuel et Gabriel, venus du Mexique, etc.

Le Ministre Michel est évidemment bien conscient de l'existence de nombreux dossiers non-résolus. Mais, si tel est le cas, ce n'est certainement pas en raison d'un quelconque laxisme ou d'un désintérêt. Nombres des dossiers concernés sont ainsi particulièrement difficiles en raison du rôle important qu'y jouent des facteurs juridiques, culturels ou émotionnel.

http://diplobel.fgov.be/fr/press/homedetails.asp?TEXTID=21095

Écrit par : Esmalda | 01/07/2007

Répondre à ce commentaire

Les commentaires sont fermés.