24/02/2007

Woonbeleid in Brussel: brief

 

De woningsituatie in Brussel

Image Hosted by ImageShack.usImage Hosted by ImageShack.us

Image Hosted by ImageShack.usImage Hosted by ImageShack.us

Brussel 24.2.2007

Geachte Heer,

Ik moet u melden dat Mevr. de Croÿ en ik nog altijd niet volledig hersteld zijn van de ersntige ziekte die we hebben opgelopen door jarenlang in een slaapkamer te hebben moeten slapen die nu door de vochtigheid en de schimmels in een zodanig verval is geraakt dat ze met de belendende kamer moest ontruimd worden.

Intussen gaat de waterinfiltratie gewoon verder.
Twee dagen geleden was ik verplicht om nog eens 110 liters (11 emmers) water te transporteren en weg te gieten die door het dak van Mevr. de Croÿ gelekt waren.

Zoals u weet is de door de vrederechter aangestelde syndicus (advocaat-immobiliënexpert) die gedurende de twee voorbije jaren het huis moest beheren, grotendeels verantwoordelijk voor deze gang van zaken.

In plaats van het dak te laten herstellen, opteerde deze man immers uiteindelijk voor het terras van de bovenbuur waarvoor de toelating bij de administratie van de gemeente Sint-Gillis reeds gedurende vijf jaar blijkt te zijn verlopen.
Gedurende twee jaar lang deed de man niets tegen de waterinfiltratie alhoewel het zijn plicht was om als een 'goede huisvader' het huis te beheren.
De toenemende waterinfiltratie zorgde voor tal van schadelijke gevolgen voor het huis en de gezondheid van de inwoners.
Alhoewel de syndicus bij de burgemeester van Sint-Gillis over de 'partijdigheid' van de gemeentediensten ging klagen, bestaat er geen enkel excuus voor zijn nalatigheid. Feiten zijn nu éénmaal feiten.
Het is dan ook compleet onbegrijpelijk dat dergelijke praktijken door bepaalde autoriteiten worden ondersteund.
De syndicus kon daardoor gedurende de voorbije weken al het geld van de eigenaars (60% van de ongeveer 20.000 Euro komt van Mevr. de Croÿ) zonder enige medezeggingsschap van Mevr. de Croÿ op gebruiken.
Het geld werd uitsluitend besteed om het dakterrasje van de eigenaar van het dakappartement tiptop in orde te brengen en de trapzaal + de inkomhal op een 'decoratieve' manier te laten schilderen.
Dit gebeurde dan nog door een maatschappij die alleen in woningdecoratie gespecialiseerd is en die dus ook niet over de nodige professionele vakmensen beschikt om alle werken uit te voeren.
De werken werden door de als een notaris betaalde arbeiders van de firma, zelfs niet eens beeindigd als men de sinds een week loshangende electriciteitskabels en de met papier overplakte trappen bekijkt.
De syndicus betaalde ook de architect die de bovenbuur voor de aanleg van zijn gedroomd dakterras had aangesteld en vergat natuurlijk ook zichzelf niet.

Ik begrijp niet goed waarom Mevr. de Croÿ en ik verplicht zijn om zich in hun eigen appartement tegen de regen te gaan verschuilen en waarom de syndicus het geld niet op de eerste plaats aan de herstelling van het dak besteedde. Dat is zowel voor het welzijn van het huis als voor de gezondheid van een aantal bewoners toch het meest dringende, dacht ik.
Ik krijg ook hoe langer hoe meer de indruk dat de hoogdringende reparatie van het dak van Mevr. de Croÿ door de syndicus en de andere eigenaars van het huis, met alle mogelijke middelen geblokkeerd wordt.
Blijkbaar genieten de eigenaar van het dakterrasje van een paar vierkante meters (kosten 4.000 Euro waarvan 60% door Mevr. de Croÿ werd betaald) en het plan van de bovenbuur voor een luxeterras van bijna 20.000 Euro (60 % daarvan zou door Mevr. de Croÿ moeten betaald worden), van een partijdige voorkeursbehandeling.

Het is schandalig dat Mevr. de Croÿ moet betalen voor terrassen waarmee de mede-eigenaars van de zon kunnen genieten terwijl zij zelf in onmenswaardige omstandigheden moet zien te overleven en dagelijks moet vaststellen dat men haar appartement in een ongezonde krotwoning verandert.
Moeten de hoge kosten van de uitgevoerde werken, de dagelijkse pesterijen en de juridische procedures misschien dienen om Mevr. de Croÿ uit haar appartement te jagen zodat wat er van haar appartement tenslotte nog overblijft, voor een habbekrats aan één of andere vastgoedmakelaar of woningspeculant verkocht kan worden ?
Bepaalde immobiliënmaatschappijen zijn nu éénmaal gespecialiseerd in dit soort praktijken.

Ik vind dat de Brusselse hoofdstedelijke regering en meer bepaald de ministers die bevoegd zijn voor het Woon- en Gezondheidsbeleid voor deze toestand mede verantwoordelijk zijn.

Op een gegeven moment dacht ik dat de vrederechter van Sint-Gillis ons in deze zaak zou helpen maar deze herbenoemde de syndicus zopas voor een periode van vijf jaar.
De houding van de vrederechter heeft mij zodanig verrast dat ik mij ook op dit gebied vragen begin te stellen.
Waarom was de vrederechter totaal niet geinteresseerd in de foto's die Mevr. de Croÿ waarop de erbarmelijke toestand van haar woning te zien is ? Waarom snoerde de vrederechter mij de mond toen ik hem rustig in een paar woorden wilde vertellen dat ik gedurende de twee voorbije jaren zo'n 5.000 liters water heb moeten wegdragen ? Was hij zo gebeten op de kritiek die Mevr. de Croÿ op de syndicus uitoefende dat hij reeds op voorhand had beslist in plaats van de zaak ernstig te onderzoeken ? Was hij meer geschokt door dat berichtje over de syndicus op het Internet waarvan de bovenbuur hem een copietje bezorgde dan door de foto's van het huis dat gedeeltelijk op instorten staat ? Hoe is het mogelijk dat een door een vrederechter benoemde syndicus de hoognodige werken aan een dak niet moet laten uitvoeren en het al zover gekomen is dat, na zijn herbenoeming, er daar na een paar weken geen geld meer voor overblijft ?

Ik las zopas in een brochure van Justitie dat de vrederechter de rechter is 'die het dichtste bij de burger staat'. Dat houdt echter ook in dat een vrederechter rekening moet houden met de emoties van een burger die -bij wijze van spreken- gedurende twee jaar in de regen heeft moeten slapen.

Ik vraag me af wat ik kan doen.
Moet ik nu met Mevr. de Croÿ naar een andere rechter stappen ? Moet ik blijven wachten tot dat de Diensten rond 'Wonen' en 'Volksgezondheid' van Sint-Gillis de gepaste maatregelen nemen ? Moet ik op de tussenkomst van de Brusselse Gewestregering rekenen ?

Ik voel mij met de dag wanhopiger en dat vertaalt zich door mijn schrijven naar alles en iederéén die in Vlaanderen, Brussel of Europa iets met het Woon- en Gezondheidsbeleid te maken heeft.

Ik ben zeker niet van plan om mij terzake het zwijgen te laten opleggen en begin mij steeds meer en meer vragen te stellen rond het terzake gevoerde beleid in Brussel Hoofdstad en daarbuiten.
Hoeveel slachtoffers zou dit beleid al gemaakt hebben ?
Uit mijn opzoekingen weet ik immers dat het hier over tienduizenden dossiers gaat en dat het te maken heeft met allerlei geldspeculaties van woningmaatschappijen die van de waanzinnige wordende woning- en huurprijzen in de Europese hoofdstad willen profiteren.

In afwachting van uw antwoord, teken ik,

Met vriendelijke groet,

Jan Boeykens
Werk- en Verblijfadres:
Faiderstraat 10, 1060 Sint-Gillis (Brussel)

Afschrift: Voorzitter Europese Commissie, Voorzitter Europees Parlement, Europese parlementsleden, ministers, parlementsleden, federale ombudsman,


Nationaal Informatie Centrum voor Mede-eigenaars vzw: http://www.nicm.be/start.asp
- Centre National d'Information pour Copropriétaires asbl: http://www.cnic.be/start.asp

Dag van de Mede-eigenaar - Symposium vrijdag 30 maart 2007
Journée du Copropriétaire - Colloque vendredi 30 mars 2007
Salle "Eugène Dupréel", l'ULB à Bruxelles
Université Libre de Bruxelles, Institut de Sociologie, 44, avenue Jeanne à 1050 Bruxelles

Info: http://www.dagvandemede-eigenaar.be/

http://groups.msn.com/woonbeleid-PolitiqueduLogement/

15:38 Écrit par Jacques dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.