11/02/2007

Guy Rommel, vrederechter

 

Vrederechter Guy Rommel over islamoloog Vermeulen
Ook een slechtziende vrederechter die soms wat te emotioneel reageert, kan interessante ideeën hebben...

Free Image Hosting at www.ImageShack.us

Vermeulen, een geval?

'Beroepshalve ben ik met duizenden islamitische gezinnen in contact gekomen. Een unieke ervaring, zowel voor België als voor Marokko. Het lijdt geen twijfel: islamoloog Vermeulen kent zijn zaak. Dat diplomaten en kamergeleerden zijn taal niet. lusten, verwondert niet. Vermeulen noemt man en paard en voedt zodoende een maatschappelijk debat waarvan de afwezigheid een democratie te gronde richt. Daarom alleen moest men Vermeulen, indien hij niet bestond, uitvinden.

Vijfentwintig jaar geleden werd vergeefs gewaarschuwd voor de schade aan het maatschappelijk weefsel verbonden aan de blijvende afwezigheid van migrantenbeleid en integratiebeleid. Getuigen op het terrein zagen toen ook drugs, met hun straatcriminaliteit, geleidelijk binnensijpelen. Die thema's aansnijden was in die tijd voor de gezagdragers al te veel. Subjectief onveiligheidsgevoel, heette het betweterig. Inmiddels is de maatschappelijke schade niet te overzien: het volstaat in Brussel voetgangers, automobilisten, inwoners en handelaars te ondervragen. Hun antwoord herhalen zou, naar verluidt, van racisme getuigen.

Inmiddels maakte de afwezigheid van migrantenbeleid en van integratiebeleid het Vlaams Blok groot. Recentelijk werd dan toch uitgepakt met een vluchtelingenbeleid en is er geld voor een grootstedelijk beleid. In Brussel en Antwerpen dreigt dan ook extreem-rechts. Zelfs het recept wordt door het Blok aangereikt. Alles draait immers uitsluitend om preventie, die bij nader toezien weinig meer omvat dan veiligheid.

Allerhande ersatzpolitie-uniformen kleuren het straatbeeld om bij de burger een veilig gevoel te wekken. Preventie helpt tegenwoordig heel wat mensen aan werk en is daarom electoraal lonend. Wellicht voorkomt dit het reële gevaar van oproer, waardoor de gevestigde orde in het gedrang komt: de minste vonk kan op elk ogenblik een Brusselse migrantenwijk in de fik zetten. Dat daarmee ook de veiligheid van de individuele burger verzekerd wordt, gelooft niemand.

De wakkere burger beseft vooral dat een veiligheidsbeleid zonder integratiebeleid van migranten weinig meer is dan dweilen met een open kraan. Een integratiebeleid concipiëren veronderstelt inzicht en moed om in de cultuur, de mentaliteit en de opvoeding van de migrant (en van de Belgen) te onderscheiden wat, bij contact met de gastmaatschappij, tot delinquent gedrag aanleiding geeft.

De manier waarop Vermeulen dat doet, is verfrissend temidden van het vertoon van de specialisten die pas na de verkiezing van de Islamitische Raad beseften dat er een fundamentalistisch probleem was, alsof dit niet in de sterren geschreven stond. Om enkele weken later met stelligheid te verkondigen dat het probleem dankzij de Staatsveiligheid van de baan was.

Magritte schilderde hoe België mogelijk te houden. Intussen steunen politici kortzichtig moskeeën die gesubsidieerde bastions van radicale vrouwendiscriminatie zijn, op zich al een voldoende voedingsbodem voor jeugddelinquentie. Een schoolvoorbeeld van beleid dat zichzelf vakkundig ondermijnt.

Vermeulen houdt de aandacht wakker. Hij waarschuwt. Hij vraagt een doordacht en moedig beleid, geen spektakel- democratie. Vermeulen toont de roeping van een universiteit, terwijl vooral daarbuiten hoofdzakelijk houten tongen klepperen.'

Guy Rommel

De auteur is vrederechter van Sint-Gillis en voorzitter van de Brusselse vzw Centre Familial Belgo-Immigrés.
http://www.flwi.ugent.be/cie/CIE/dossierds.htm

Verschenen in De Standaard van 26 april 2000.
Dossier Opiniestukken over "zaak Vermeulen" (april 2000)

15:45 Écrit par Jacques dans Général | Lien permanent | Commentaires (0) |  Facebook |

Les commentaires sont fermés.